Auteur details

Anne Terwisscha

Jaren geleden ging ik bij de plaatselijke toneelvereniging. Al snel merkte ik dat ik deze nieuwe interesse kon combineren met een oude hobby: schrijven. Ik wilde zelf ook een avondvullend stuk schrijven. Daar legde ik mezelf wel een paar criteria bij op. Ten eerste wilde ik dat alle personages die ik zou bedenken in elk bedrijf tekst hadden. Als je namelijk naar een repetitieavond gaat, dan is het prettig als je ook mag spelen. Wie vindt het leuk om pas na de pauze voor het eerst op te komen? Of pas alleen in de laatste tien minuten van het stuk een paar zinnen te mogen zeggen? 

Ten tweede wilde ik dat het verhaal meer was dan wat losse grappen. Een scène met een bijvoorbeeld een hoertje die een nietsvermoedende man overvalt kan grappig zijn. Maar als die scène geen enkele functie in het verhaal heeft, dan merkt het publiek dat. Ik schrijf dat soort scènes ook, maar ik zorg ervoor dat ze een nuttig onderdeel uitmaken van het verhaal. 

Ten derde wil ik dat op het eind de verhaallijnen samenkomen en op een logische manier worden afgerond. Oplossingen zoals iemand die van een minimumloon moet rondkomen en die iemand een cadeau geeft van een paar duizend euro, zal ik niet gebruiken. 

Het schrijven van het eerste stuk had me zoveel plezier gebracht, dat ik daarmee doorgegaan ben. Regelmatig bezoek ik opvoeringen van mijn stukken. Want niets is leuker dan kijken wat een toneelvereniging ervan maakt en hoe het publiek daarvan geniet.